Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

Λύσσα και συνείδηση


Πινακίδες στο δρόμο από τη Λάιστα προς το Τρίστρατο.
Από ¨Ηπειρο προς Γρεβενά, δηλαδή.


Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

Ένας ευγενής γίγαντας στην πλατεία της Αβδέλλας

Παραμονές Δεκαπενταύγουστου 
και φτάνουμε στην πλατεία της Αβδέλλας.
Χαζεύουμε το ιστορικό (και συντηρητικότατο) χωριό
και την αράζουμε στην γεμάτη τραπεζοκαθίσματα πλατεία με τα πλατάνια.
 Κάπου μυρίζει κοντοσούβλι βλάχικο!


Λόγω της βαρηκοΐας μου συνηθίζω να κοιτάω πότε-πότε πίσω μου.
Ξαφνικά αντιλαμβάνομαι ότι δίπλα στο τραπέζι μας την έχει αράξει αυτός ο ευγενέστατος τυπάκος!
Κάθεται ήσυχα-ήσυχα, δεν ενοχλείται απ' τα μλκισμένα που τού πατάνε την ουρά και μας κοιτάει με νόημα για κάνα μεζέ. Οι θαμώνες και τα γκαρσόνια της πλατείας δεν τον αποδιώχνουν, τον παρακάμπτουν και συνεχίζουν αδιάφορα τη βόλτα τους.


Η φωτό κάτω δεν είναι ευκρινής αλλά δίνει μια εικόνα του μεγέθους του.
Το τραπέζι πίσω του δεν είναι από παιδικό σταθμό. 
Κανονικό τραπέζι, ύψους 80 εκατοστών είναι!


Όλο το βράδυ δεν ακούσαμε τη φωνή του. 
Μάλλον θα τον έδιωξαν από καμιά στάνη το φουκαρά επειδή παραήταν cool.

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

Παλιά γεφύρια στον Αγραφιώτη




Κοτσίστα


 Κάτω απ' το χωριό των Αγράφων


Λίγο πιο βόρεια

Στις αρχές του φετεινού Αύγουστου

Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Πάει κι αυτός



Εδώ τα 15 λεπτά δημοσιότητας, που του αντιστοιχούσαν.
Κατούρησε όλα τα δάση της Ελλάδας, έχεσε όπου μπορούσε και κολύμπησε σε όλες τις λίμνες της.
Πήγε 14 χρονών, έζησε δηλαδή μια διετία πάνω από το όριο.

Ενημέρωση:
Κι επειδή οι καλοί φίλοι στις στενοχώργιες φαίνονται,
ένας φίλος δικός μου και του μακαρίτη,
τού χάρισε μια θέση στην αιωνιότητα.

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Κατεβαίνοντας νότια προς Βάλια Κάλντα



Κάπου εδώ, στο λιβαδάκι δίπλα στο Αρκουδόρεμα.
Φέτος, οι έντονες βροχές και η έλλειψη συντήρησης έφεραν κατολισθήσεις.
Το δικό μου δεν έμπαινε με τίποτε!
Και με ενισχυμένο όχημα, πάλι ταρακουνηθήκαμε.
Ίσως είναι καλύτερα έτσι, να χαίρονται τη Βάλια Κάλντα οι αρκούδες και όχι οι μαλάκες.

ΥΓ Παίζοντας με την ταμπλέτα, ανακάλυψα πως έχει κι ένα πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας.
Ορίστε, λοιπόν, και μια ψευτοHDR διασκευή της ανωτέρω φωτογραφίας.


Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Πως πέρασα στις διακοπές μουουουουου....


 Φύγε, ρε βόδι, από τη μέση...!



Μπορώ να μπώ από εδώ στη Βάλια Κάλντα;
Μπέεεεεεεεεεεεεεεε....

Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

Από βδομάδα αφήνω το γάμο...

...και πάω για πουρνάρια.
Και για οξιές, μαυρόπευκα, έλατα, πλατάνια, ρόμπολα, πεύκα.







 

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Ρε Ιφικλείδη, θα μ΄ αφήσεις να πλύνω τα πιάτα;


Πάρ'το απόφαση: ένας σκέτος πεταλούδας είσαι!
Δεν έχεις κάνα παράξενο όνομα, ψωνάρα!



Αυτά βλέπω απ΄το παράθυρο της κουζίνας και δεν προλαβαίνω να κάνω τη λάντζα.


Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Κάποιος μου χτύπησε την πόρτα...


 ...και δεν ήταν ο βοργιάς.
Ο Σάμυ το σαμιαμίδι ήτανε!
Άλλο ένα κατοικίδιο.
Αυτός, τουλάχιστον, θα χάφτει καμιά μύγα.

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

Καρακίτς!


Το ότι μου αρέσει το κιτσαριό είναι κοινό μυστικό.
Αν, μάλιστα, το κιτς περιέχει και πολιτικό ή ιστορικό υπονοούμενο, ακόμη καλύτερα!
Μόλις πρόσφατα ξαναπρόσεξα ένα διακοσμητικό παπαράκι, 
που  είχαμε φέρει το 1972 από ένα οικογενειακό ταξίδι στα Γιάννενα.
Σχεδόν 42 χρόνια μάζευε σκόνη και σκουριά το καημένο
μέχρι να διαπιστώσω πως ο συνδυασμός τζαμιού και μαιάνδρων είναι γαμάτος!


Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2014

«Τρέχει τίποτε, ρε μάγκα;»


Περνούσα με τ' αμάξι. Οι άλλες γάτες, πάνω και κάτω από το σκουπιδοντενεκέ, φοβήθηκαν κι έφυγαν.
Αυτός ο σημαδεμένος τσουρόγατος με κοίταξε στα μάτια και μ' έκλασε.
Έφυγα...

Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

«Μπάτε σκύλες, αλέστε...» το καταντήσαμε, εδώ χάμου



 Μετά τη μια παστρικιά, ο γέρο-κρονόληρος πήρε αέρα
και μαζεύει όποιαν του κουνάει την ουρίτσα της!
 

Τι να κάνομε, θα το αντέξομε κι αυτό...